Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
Όταν οι άλλοι κάνουν παρέλαση σαν γατιά έξω από την πόρτα του γαλατά (ΔΝΤ),εμείς βγαίνουμε στα κεραμίδια.

Κυριακή, 24 Σεπτεμβρίου 2017

Ο ΜΙΧΕΛΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΤΡΕΛΑΙΟΚΗΛΙΔΑ-(ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑ)

Στο ρόλο του Κρητικού Υπουργού ο Γιάννης Μύττης

























===================================================================================
Κεραμιδόγατος 
ο μαντουμανταροδός-(Β.Π)

Πέμπτη, 27 Ιουλίου 2017

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΟΥΛΗΣ: ΛΑΚΕΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ ΕΝΑΣ ΣΥΡΙΖΑΙΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ


πηγή:


Έχοντας αποφοιτήσει με άριστα από το πανεπιστήμιο της πολιτικής απάτης όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, διαθέτουν την ικανότητα να κάνουν τις μεγαλύτερες λεκτικές κωλοτούμπες, χωρίς να έχουν κανέναν ενδοιασμό. 

                                               
Αδιαφορώντας εντελώς  για την σοφή λατινική παροιμία που λέει  «Verba volant, scripta manent» («Τα λόγια πετούν, τα γραπτά μένουν»), δεν έχουν κανένα πρόβλημα να παρουσιάζουν σαν «επιτυχία» ένα γεγονός που στο πρόσφατο παρελθόν καυτηρίαζαν.

Άλλη μια τέτοια χαρακτηριστική περίπτωση είναι του Συριζαίου ευρωβουλευτή Δημήτρη Παπαδημούλη.
Η φωτογραφία με τα γραφόμενα του που παραθέτουμε –και η οποία κάνει τον γύρο του διαδικτύου- μας οδηγεί στο να σκεφτούμε αν αυτοί οι τύποι έχουν την αίσθηση ότι απευθύνονται σε πολίτες λωτοφάγους, με IQ ραδικιού, ή διαβρωμένοι μέχρι το μεδούλι της εξουσιαστικής αντίληψης έχουν φτιάξει μια εγκεφαλική εικονική πραγματικότητα σύμφωνα με την οποία αντιμετωπίζουν το «πόπολο».

Φυσικά δεν χρειάζεται να θυμίσουμε πώς χαρακτηρίζει ο λαός μας αυτούς τους λακέδες του συστήματος που σήμερα γλύφουν, εκεί που χτες έφτυναν.

===================================================================================
Κεραμιδόγατος 
ο μαντουμανταροδός-(Β.Π)

Τρίτη, 25 Ιουλίου 2017

ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ: ΑΝ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙΣ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΔΑΝΕΙΚΑ ΕΙΣΑΙ ΑΝΟΗΤΟΣ

πηγή:


Ως ανοησία χαρακτήρισε την έξοδο στις αγορές, ο Γιάνης Βαρουφάκης, πρώην υπουργός Οικονομικών και επικεφαλής της πολιτικής κίνησης Diem25.

Σε συνέντευξή του στο διαδικτυακό ραδιόφωνο του The Press Project, ο κ. Βαρουφάκης, είπε μεταξύ άλλων: «Tα πράγματα είναι απλά: Όταν έχεις πτωχεύσει το πρόβλημα της χρεοκοπίας δεν επιλύεται μέσα από δάνεια. Αν προσπαθείς να ξεπεράσεις τη χρεοκοπία μέσα από δανεικά είσαι ανόητος. Το ποιος σε δανείζει δεν έχει καμία σημασία. Η όλη φιλολογία που αναπτύσσει η ελληνική κυβέρνηση στερείται νοήματος, εφόσον το ίδιο το ΔΝΤ έχει χαρακτηρίσει το ελληνικό χρέος σαν εξαιρετικά μη βιώσιμο. Οπότε, θα πανηγυρίζουμε που δανειζόμαστε από ιδιώτες και μάλιστα με υψηλό επιτόκιο;»


Για τον κ. Βαρουφάκη, μόνο ο δανεισμός με αρνητικό επιτόκιο έχει νόημα για την Ελλάδα. Δηλαδή, όπως είπε χαρακτηριστικά, «ας πούμε με επιτόκιο -15%, πάντως με αρνητικό πρόσημο, που σημαίνει ότι τα χρήματα που δίνονται, κουρεύονται την ίδια στιγμή που καταβάλλονται».

Ερωτηθείς για τον σάλο που έχει ξεσπάσει με αφορμή τις αποκαλύψεις στο νέο του βιβλίο, ο πρώην υπουργός Οικονομικών τόνισε μεταξύ άλλων «η έξαρση γύρω από τι λέει ο Βαρουφάκης παρατηρείται κοντά στην επέτειο του δημοψηφίσματος ώστε να δαιμονοποιηθεί αυτό το 62% του ελληνικού λαού που είπε 'όχι' στις απαιτήσεις των δανειστών». Και επιπλέον ότι το απώτερο ζητούμενο είναι «άρνηση αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους».
  
Ο κ. Βαρουφάκης είπε ότι ορθώς ο Αλέξης Τσίπρας καλλιεργούσε μια αισιοδοξία ότι στην μάχη με τους δανειστές η Ελλάδα θα νικήσει, διότι «έπρεπε να δώσει το μήνυμα ότι είμαστε όλοι ενωμένοι και δεν φοβόμαστε καμία απειλή. Εάν δεν διανοηθείς τη ρήξη, δεν πας για πόλεμο». «Το λάθος ήταν ότι αυτοί που έλεγαν ότι δεν φοβόμαστε τη ρήξη, δεν το εννοούσαν», ανέφερε αφήνοντας αιχμές για τον Πρωθυπουργό και το περιβάλλον του.

Ερωτηθείς εάν θα συνεργαζόταν με άλλα κόμματα και στελέχη που έχουν αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ, είπε : «Και με τον Μεφιστοφελή τον ίδιον θα συμμαχούσα εάν ήταν να σταματήσω την ερημοποίηση της Ελλάδας»


«Σαν 'Μεφιστοφελή' δεν εννοώ τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου» ανέφερε χαριτολογώντας ο Βαρουφάκης, τονίζοντας ότι τους αγαπά και τους δύο σε προσωπικό επίπεδο. Όπως υπογράμμισε, θα συνεργαζόταν χωρίς κανέναν δισταγμό «με αριστερούς, νεοφιλελεύθερους, δραχμιστές, ευρωπαϊστές, με κάθε περίεργο κ.λπ αρκεί να συμφωνεί ότι η 'κοσοβοποίηση' της Ελλάδας πρέπει να σταματήσει».
===================================================================================
Κεραμιδόγατος 
ο μαντουμανταροδός-(Β.Π)

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Η ΔΡΑΧΜΗ, Ο ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ ΚΑΙ ΤΟ MATRIX ΤΩΝ ΗΛΙΘΙΩΝ


Η δραχμή, ο Βαρουφάκης και το Matrix των ηλιθίων


πηγή:

Αρης Χατζηστεφάνου

Τουλάχιστον τρεις μήνες κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία το βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη Adults in the Room. Για τρεις μήνες οι τρεις μεγαλύτερες εφημερίδες της χώρας δεν ασχολήθηκαν μαζί του. Μάλλον γιατί ήταν γραμμένο στα ξενικά. Σε μια μυστηριώδη και ακατανόητη γλώσσα που χρησιμοποιούν άνθρωποι έξω από τα σύνορα και ονομάζεται… αγγλικά.

Μόλις όμως πήραν στα χέρια τους τμήματα της ελληνικής μετάφρασης, προφανώς από τον εκδοτικό οίκο, παρουσίασαν κατ’ αποκλειστικότητα (και οι τρεις ταυτόχρονα) τις αποκαλύψεις που θα αλλάξουν για πάντα την ιστορία του πλανήτη.

Προφανώς δεν χρειάζεται να διαβάσετε περισσότερα. Το σενάριο το ξέρετε και είναι γραμμένο τόσο ερασιτεχνικά που μπορεί να το αποστηθίσει και ένας ασθενής στα τελευταία στάδια υδροκεφαλισμού.

Το λόμπι του ευρώ κατηγορεί τους πιο φανατικούς οπαδούς της παραμονής στην ευρωζώνη (Βαρουφάκης – Τσίπρας) ότι είχαν Plan B για την έξοδο από το ευρώ (που αποδεδειγμένα δεν είχαν) και απαιτεί να οδηγηθούν σε ειδικό δικαστήριο όχι γιατί δεν είχαν προετοιμαστεί να αντιμετωπίσουν την κρίση αλλά γιατί είχαν εναλλακτικές προτάσεις (που δεν είχαν).

Παρεμπιπτόντως, αν προκύπτει κάτι από το βιβλίο, είναι η συνενοχή του Βαρουφάκη στη συνέχιση της αποπληρωμής ενός παράνομου και απεχθούς χρέους, κατά παράβαση του διεθνούς δικαίου που ορίζει ότι προτεραιότητα μιας κυβέρνησης είναι η προστασία του πληθυσμού και όχι ξένων ή εγχώριων πιστωτών.

Αν προσθέσεις στις κλασσικές κατηγορίες του λόμπι του ευρώ ότι ο Λαφαζάνης συνωμοτούσε με τις «δυνάμεις του σκότους» για να περάσει η κεντρική τράπεζα στον έλεγχο της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης (αυτό δηλαδή που συνέβαινε ιστορικά στις πιο σοβαρές καπιταλιστικές οικονομίες του κόσμου) έχεις έτοιμο το σενάριο. Ένα σενάριο τόσο κακογραμμένο όσο το «Ρετιρέ» του Δαλιανίδη, το οποίο τα «μεγάλα κανάλια» προβάλλουν ad nauseam κάθε καλοκαίρι με την ελπίδα ότι ακόμη και αν οι γέροι που το παρακολουθούσαν πεθάνουν, το κοινό θα ανανεώνεται για πάντα.

Και καλά, αυτοί κάνουν τη δουλειά τους για να εξασφαλίσουν τη συνέχιση της χρηματοδότησης τους από τις Τράπεζες (στην περίπτωση των ΜΜΕ) και τα ψίχουλα που τους πετά η ΕΕ (στην περίπτωση της παρασιτικής αστικής τάξης και των φιλελέ που αναζητούν ΕΣΠΑ στα σκουπίδια μιας διαλυμένης και αποβιομηχανοποιημένης οικονομίας).

Γιατί όμως πιστεύουν ότι η κοινωνία παρακολουθεί ακόμη το σήριαλ τους; Η προφανής απάντηση είναι ότι η αντιπολίτευση, βλέποντας ότι η κυβέρνηση ολοκληρώνει πολύ πιο αποτελεσματικά την παράδοση της χώρας και την μετατροπή της σε τριτοκοσμικό προτεκτοράτο, χρειάζεται από κάπου να πιαστεί. Και πιάνεται από το ψέμα που η ίδια δημιούργησε το 2015.
Άλλοι, ζουν απλώς σε ένα κακοφτιαγμένο Matrix ή αν προτιμάτε ένα echo chamber – ένα δωμάτιο όπου ακούν μόνο την ηχώ της φωνής τους και νομίζουν ότι συνομιλούν με άλλους ανθρώπους.


Οι πολιτικοί αρχηγοί ακούν τους υποτακτικούς τους, που τους λένε ότι έχουν πάντα δίκιο και όλοι μαζί μπαίνουν σε ένα κοινοβούλιο όπου ΟΛΑ τα κόμματα είναι εναντίον της εξόδου από το ευρώ.

Μέσα σε αυτό το Matrix όλοι παίζουν τους προκαθορισμένους τους ρόλους. Ο Τσίπρας και ο Βαρουφάκης προσπαθούν να σώσουν την ευρωζώνη – και τις τράπεζες που αυτή εκπροσωπεί – και οι υπόλοιποι τους κατηγορούν ότι προσπαθούν να την διαλύσουν.

Η αξία χρήσης του ενός εξαρτάται από την ύπαρξη του άλλου και οι δυο τους – μαζί με μια πλειάδα κομπάρσων της αντιπολίτευσης – πρωταγωνιστούν στην επιτυχημένη παράσταση που παρουσιάζει για έβδομη συνεχή χρονιά η ΕΕ ύστερα από απαίτηση χιλιάδων ψηφοφόρων.
===================================================================================
Κεραμιδόγατος 
ο μαντουμανταροδός-(Β.Π)

Η ΗΡΙΑΝΝΑ, Ο ΠΑΤΤΑΚΟΣ ΚΑΙ Ο ΧΟΥΝΤΟΦΑΣΙΣΤΑΣ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ ΑΔΩΝΙΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ


«Ελλογιμώτατον φίλον μου Άδωνιν»…

πηγή:

ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ


Δείτε τι έγραψε για την Ηριάννα ο αξιότιμος αντιπρόεδρος του κ.Μητσοτάκη.
Και αμέσως μετά κοιτάξτε δίπλα, τα γλυκόλογα του Παττακού προς τον αξιότιμο αντιπρόεδρο (του κ.Μητσοτάκη). 


Μια παρατήρηση και μόνο: Εάν αυτά που λέει για την Ηριάννα ισχύουν, ε, τότε – με το δικό του σκεπτικό – οι δικοί του φίλοι τον καθιστούν χουντοφασίστα στο τετράγωνο!

===================================================================================
Κεραμιδόγατος 
ο μαντουμανταροδός-(Β.Π)

Σάββατο, 22 Ιουλίου 2017

Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ: ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΜΗΣ


πηγή:
Μάνος Στεφανίδης

Η ποιότητα του πολιτισμού ενός τόπου είναι ευθέως ανάλογη προς το κύρος και το ήθος όσων συγκροτούν τον πολιτισμό αυτόν (θεσμικών παραγόντων, δημιουργών, ακαδημαϊκών δασκάλων, θεωρητικών, κριτικών, εμπλεκομένων πολιτικών κλπ).

Στην χώρα μας πολιτισμός συνήθως σημαίνει δημόσιες σχέσεις, ίντριγκες, προσωπικές στρατηγικές και κομματική σπέκουλα χαμηλού επιπέδου. Εξ αιτίας αυτού του κλίματος ελλείπουν οι ουσιαστικοί διάλογοι, οι ιδεολογικές συγκρούσεις, η γενικότερη πνευματική ανησυχία και άρα η μεγάλη δημιουργία.

Απλώς σκεφθείτε ποιοι έχουν διαδεχτεί σήμερα τον Χειμωνά, τον Καρούζο, τον Ταχτσή, την Καραπάνου, τον Κουν, τον Χορν, την Παξινού, την Ζαβιτσιάνου, τον Μόραλη, τον Διαμαντή Διαμαντόπουλο, την Κατράκη, τον Σκλάβο, τον Χατζιδάκι, τον Κανιάρη, τον Βασίλη Διαμαντόπουλο, τον Γκίκα, τον Βολανάκη, τον Λάππα, τον Μουρσελά, τον Μάτεσι, την Συνοδινού, τον Κώστα Πασχάλη, τον Δραγατάκη, τον Βασίλη Φωτόπουλο κλπ. (Αυτό που θα ονόμαζα το αισθητικό ύφος μιας εποχής). Μικροί άνθρωποι κατά κανόνα σε μεγάλους ρόλους δηλαδή... Ακόμη και η υπουργός Πολιτισμού, σημαντική ηθοποιός κατά τ’ άλλα, γρήγορα έδειξε τις περιορισμένες της δυνατότητες σαν υβρίδιο άλλοτε της Μελίνας κι άλλοτε της Ειρήνης Παππά. Και να πεις ότι δεν είχε επιλογές ο μοιραίος Αλέξης; Μάνια Παπαδημητρίου, Κάτια Γέρου, Εύα Κοταμανίδου αλλά και ο συνεπής συνδικαλιστής Ρήγας Αξελός, όλοι τους από τα σπλάχνα του κόμματος κι όχι αλεξιπτωτιστές.

Στις αρχές του νέου αιώνα είχα κυκλοφορήσει ένα βιβλίο με πρόλογο του Αντώνη Καρκαγιάννη και τίτλο “Ο πολιτισμός στην εποχή της μελαγχολίας”. Φοβάμαι πως σήμερα θα πρόσθετα στον τίτλο “…και της παρακμής”. Κυρίως λόγω της μετριοκρατίας που ταλανίζει τα πολιτιστικά μας ζητήματα. Ας αρχίσουμε ενδεικτικά από την πολιτεία και τις σχετικές στρατηγικές της. Και η κυβέρνηση και τα λοιπά κόμματα εξουσίας δεν έχουν - παρά τις περί του αντιθέτου διακηρύξεις τους - την παραμικρή άποψη για το τι είναι πολιτισμός, για το πως ασκείται η πολιτική του, ούτε και την παραμικρή επιθυμία να εμπλακούν λίγο πιο σοβαρά σ’ ένα θέμα, κατά τ’ άλλα, εθνικής σημασίας.

Υπουργείο Πολιτισμού είναι ο χώρος που παραδοσιακά “αδειάζουν” στο τέλος κάθε ανασχηματισμού όποιον άτυχο περίσσεψε από τα υπόλοιπα, “σοβαρά” υπουργεία. Έτσι κατά καιρούς έλαμψαν στην θέση αυτή ο Λιάπης, ο Κούβελας, ο Βουλγαράκης, ο Πάνος Παναγιωτόπουλος, ο Κωστάκης, ο Γιωργάκης, η Ντόρα, ο Αλέξης, ο Μπαλτάς κλπ. Παρένθεση: Έχω αποκαλέσει τον Αλέξη μοιραίο και για την απίστευτη ανεπάρκεια του στα θέματα κουλτούρας, εκεί δηλαδή που παραδοσιακά υπερτερούσε η αριστερά.

Ο Τσίπρας οδήγησε παρά τις εκλογικές του επιτυχίες στην ύστατη και οριστική ήττα της Αριστεράς μετά τον Γράμμο ακυρώνοντας το παράδειγμα της γενιάς των Μακρονησιωτών και της γενιάς που αντιστάθηκε στην Δικτατορία. Ο εθνικολαϊκισμός είναι η δική του απάντηση στην αισθητική της “Επιθεώρησης Τέχνης”, του “Αντί” και του “Πολίτη”. Γιαυτό και δεν εκτιμώ τους καλλιτέχνες που συνεργάζονται με τους Συριζανέλ παρότι διεκδικούν προοδευτικές περγαμηνές. Ο δεξιός Λούκος υπήρξε απείρως πιο έντιμος. Και ο έσχατος ξεπεσμός του Σύριζα είναι το ότι χρησιμοποιεί την υποκουλτούρα των Εξαρχείων και την αισθητική των καταστροφών ως απόδειξη αριστεροσύνης.

Στο θέμα μας πάλι : Είναι ενδεικτικό ότι η πλειονότητα των υπουργών πολιτισμού μπαίνουν για πρώτη φορά στην Εθνική Πινακοθήκη, το Βυζαντινό Μουσείο ή την Εθνική Λυρική Σκηνή μετά την ανάληψη των υψηλών καθηκόντων τους! (Για να μην ξαναπατήσουν, ανακουφισμένοι, όταν εγκαταλείψουν την Μπουμπουλίνας). Τέτοια απόσταση από το αντικείμενο. Κάποτε τους υπουργούς διόριζε αποκλειστικά ο Χρήστος Λαμπράκης, σήμερα την δύσκολη αυτή επιλογή έχουν αναλάβει οι έρμοι, οι απειρόκαλλοι πρωθυπουργοί. 

Ο χειρότερος πάντων όμως και πιο επικίνδυνος υπήρξε ο Ευάγγελος Βενιζέλος· ιδίως με τον υπουργοκεντρικό και φασίζοντα Πολυνόμο του συνέπεια του οποίου είναι, εκτός των άλλων, η διοικητική κατάντια και η έλλειψη αυτονομίας και πόρων των μεγάλων μουσείων της χώρας. Των στελεχωμένων από προσωπικά ρουσφέτια του ίδιου του Βενιζέλου και των διαδόχων του. Αν σάς προβληματίζει η παρακμή του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου, του Βυζαντινού και Χριστιανικού Μουσείου, της Εθνικής Πινακοθήκης, του Νομισματικού Μουσείου κλπ. τώρα ξέρετε την απάντηση. 

Προσωπικά δεν έχω τίποτε εναντίον της κ. Λαμπράκη, της κ. Κοσκινά, της κ. Καφέτση, το θεωρώ όμως σκανδαλώδες να διορίζονται κατ’ επανάληψη και καταχρηστικά χωρίς ανοιχτή προκήρυξη της θέσης διευθυντή και διεθνή - γιατί όχι; - υποβολή υποψηφιοτήτων. Πράγμα που υπήρξε ανέκαθεν η επίσημη θέση και του ΚΚΕ και του Συνασπισμού. Είναι δηλαδή άθλιο να διατηρούνται στην θέση τους, παρά την πανθομολογούμενη αποτυχία τους, η μεν Καφέτση 15 τόσα χρόνια (διάλυσης του ΕΜΣΤ) και η Λαμπράκη 30 ανάλογα (έτη ταφόπλακας) στην Εθνική Πινακοθήκη. Και για να μην ειπωθεί ότι γράφω έτσι λόγω διαψευσμένων φιλοδοξιών, σάς πληροφορώ πως δεν περιμένω τίποτε από την εξουσία και το Σύστημα που την κυοφορεί αφ’ ης στιγμής ασκώ σταθερά οξύτατη κριτική και στο σύστημα και στην εκάστοτε εξουσία του.

Αφ’ στιγμής έχω διαρρήξει ακόμη και τις προσωπικές μου σχέσεις με την κυβερνώσα αριστερά. Αυτήν που πρώτα ψηφίζει θρηνώντας μνημόνια και έπειτα διαδηλώνει εναντίον της εξουσίας και υπέρ της Ηριάννας. Και που δεν τολμάει να αλλάξει τον άθλιο Τρομονόμο. Στάση μου είναι η αντίσταση μου και οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ έχουσιν γνώση. Όμως χωρίς θεσμούς δεν προχωρούν τα πράγματα ούτε χτίζονται παραδόσεις πολιτισμού. Και το χειρότερο, δεν ανοίγουμε δρόμο στους νεότερους που και το αξίζουν και το δικαιούνται.
===================================================================================
Κεραμιδόγατος 
ο μαντουμανταροδός-(Β.Π)

Ο ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΙ ΤΑ ΒΑΠΟΡΑΚΙΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ



Εκεί που μας χρωστούσαν, μας πήραν και το βόδι


πηγή:


 Στα πρεζόνια, τα εξαρτημένα από την δόση τους, οι έμποροι σκληρών ναρκωτικών, πριν δώσουν την σκόνη, φροντίζουν να αρπάξουν ό,τι μπορούν.

Ζητάνε ότι θέλουν και συνήθως το παίρνουν.

Δεν κάθονται, βέβαια, οι ίδιοι να διαπραγματευτούν με το πρεζόνι. Το βαποράκι είναι αυτό που κάνει τη βρώμικη δουλειά.

Ο εξαρτημένος, αυτός που χρειάζεται την τζούρα για να ταξιδέψει στα σύννεφα, δεν διαφέρει και πολύ από τον άφραγκο που έχει ανάγκη λίγα χρήματα για να τα βγάλει πέρα.

Η διαφορά είναι ότι την πρέζα, στον ναρκομανή, την προμηθεύει ένας έμπορος ναρκωτικών ενώ τα χρήματα, στον μπατίρη ιδιώτη, τα πασάρει μια εμπορική Τράπεζα.

Δάνεια, όμως, δεν παίρνουν μόνο οι Ιδιώτες. Παίρνουν και τα Κράτη.

Και αυτά, τα χρεωκοπημένα κράτη δηλαδή, σαν τους εξαρτημένους χρήστες είναι.

Οι ρόλοι, πολύ λίγο αλλάζουν.

Την θέση του ναρκέμπορου παίρνει το ΔΝΤ, καμία Ευρωπαϊκή ή Παγκόσμια Τράπεζα και ο ΟΟΣΑ που είναι ο πιο καλός από τους τρείς.


Είναι αυτός, από την φαμίλια του εμπόρου, που συμβουλεύει τους χρήστες να μην κατεβάζουν σκέτο το ναρκωτικό, αλλά να κάνουν, με την χρήση ειδικών οργάνων, και ασκήσεις αναπνοής για να μη πέφτουν τάβλα μετά την ένεση.

Ο ΟΟΣΑ, για τις ανάλογες ασκήσεις, δίνει εργαλεία από μια εργαλειοθήκη.

Σαν τον υδραυλικό, που στην δική του εργαλειοθήκη έχει κάβουρες, μιτοτσίμπιδα και σφίχτες για να μαζεύει τις διαρροές, ο ΟΟΣΑ εκτός από σφίχτες έχει και τσεκούρια.

Για να κόβουν συντάξεις και δαπάνες από το σπάταλο κράτος που δανείζει το μεγάλο αφεντικό.


Κι αν νομίζετε ότι βαποράκια και αβανταδόροι ή τσιλιαδόροι και ρουφιάνοι υπάρχουν μόνο στο κύκλωμα των σκληρών ναρκωτικών, κάνετε μεγάλο λάθος.

Βαποράκια έχει και το ΔΝΤ. Για να μοιράζει τις δικές του δόσεις.

Ποιοι παίζουν αυτό τον ρόλο στο κύκλωμα των κρατικών χρεών;

Από Διοικητές τραπεζών που σπρώχνουν δάνεια σε χρεωκοπημένες επιχειρήσεις, μέχρι δημοσιογράφους τηλεοπτικών καναλιών και εφημερίδων που πουλάνε φήμες για καταστροφές.

Και από αρχηγούς κομμάτων μέχρι επικεφαλής στατιστικών υπηρεσιών που σπέρνουν τον πανικό.

Ότι χωρίς την δόση του, ένα Κράτος θα σωριαστεί και δεν θα μπορεί να πάρει τα πόδια του.

Τσιλιαδόροι του ΔΝΤ στα κράτη που χρωστάνε τα μαλλιά της κεφαλής τους είναι οι ντόπιοι ΣΕΒ και ΓΣΕΕ.

Αυτοί τσεκάρουν εάν γίνονται τίποτα παρεκκλίσεις από τα συμφωνημένα μεταξύ εμπόρου και χρήστη.

Και όπως και στον κόσμο των ναρκωτικών, τον ρόλο των ρουφιάνων και αβανταδόρων παίζουν βαποράκια χρήστες, έτσι και στον υπέροχο κόσμο των κρατικών χρεών τον ρόλο αυτό αναλαμβάνουν δημοσιογράφοι, πνευματικοί άνθρωποι και καλλιτέχνες, που ψάχνουν απεγνωσμένα την δική τους δόση.

Μπορεί τα ράσα να μην κάνουν τον παπά, όπως λέει ο απλός λαός, αλλά, σίγουρα, τα απαλλακτικά βουλεύματα για υποθέσεις εμπορίας ναρκωτικών, υπεξαιρέσεων, καταστρατήγησης κανόνων ανταγωνισμού, απάτης κατά του Δημοσίου, χειραγώγησης μετοχών η βεβαίωσης ψευδών στοιχείων σε βαθμό κακουργήματος ξεπλένουν το βαποράκι από κάθε βρωμιά του παρελθόντος του.

Είτε ένα βαποράκι μεταφέρει ντρόγκα, είτε φορτώνει χρέος, δικαστές είναι εκείνοι που αναλαμβάνουν να το επιστρέψουν πίσω στην κοινωνία σαν ένα ακόμη ευυπόληπτο πολίτη.


Που, όμως, κατηγορήθηκε και συκοφαντήθηκε άδικα από εξαρτημένα πρεζόνια.

Στο κύκλωμα της κόκας, αλίμονο στον χρήστη που θα απλώσει χέρι σε βαποράκι.

Όχι μόνο θα γονατίσει και θα ζητήσει συγγνώμη, αλλά θα πληρώσει και από πάνω για να αποκαταστήσει την ζημία που προξένησε.

Αν, δηλαδή, την ώρα που ο χρήστης ζοχαδιάστηκε, γιατί ο έμπορος δεν του έφερε στην ώρα την δόση του η του κάνει νούμερα σε αυτά που συμφώνησε, και πλακώσει ο χρήστης, στην απόγνωση του πάνω, το βαποράκι και του σκίσει το σακάκι, τότε όχι μόνο θα πληρώσει παραπάνω το νέο πράγμα, αλλά θα πρέπει να του αγοράσει και καινούργιο κουστούμι.

Ευτυχώς, τα παιδιά που είναι μέσα στο εμπόριο του κρατικού χρέους, δεν είναι σαν τους μαφιόζους των ναρκωτικών, που θυμώνουν αν δουν ότι ο χρήστης μανουριάζει.

Στην πιάτσα των ναρκωτικών όλοι ξέρουν ότι, αν ο χρήστης δεν το βουλώσει αμέσως η τολμήσει να πάει στην Αστυνομία, οι μπράβοι του εμπόρου, αφού πρώτα τον σαπίσουν στο ξύλο, τον ξεφορτώνονται σε καμία χωματερή.

Οι έμποροι και οι μεσάζοντες των κρατικών χρεών είναι, όμως, ευγενικοί Κύριοι. Δεν είναι δολοφόνοι.

Μπορεί παλιότερα να έστελναν πολεμικά πλοία και να έκαναν αποκλεισμούς μιας πρωτεύουσας ή και να την βομβάρδιζαν, για να εκβιάσουν έναν Πρωθυπουργό ή έναν Υπουργό να τους πληρώσει την ζημιά από ένα τσαμπουκά, αλλά σήμερα τους αρκεί ένα άρθρο σε ένα πολυνομοσχέδιο της Βουλής.

Φτάνει να προβλέπει, ότι το ελληνικό Δημόσιο δεν θα τολμήσει να πειράξει κανένα από τα βαποράκια των μνημονίων.

Α, και να αναλάβει τα έξοδα υπεράσπισής τους σε περίπτωση δίωξης για πράξεις ή παραλείψεις τους κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

ΥΓ1. Ο Σαρτζετάκης μπορεί σαν Πρόεδρος Δημοκρατίας να ήτανε τυπολάτρης σε βαθμό γελοιότητας ή να πλακωνότανε με τον Λαζόπουλο επειδή τον σατίριζε, αλλά αμφιβάλλω εάν ποτέ υπέγραφε ένα Προεδρικό Διάταγμα, που θα του υπαγόρευαν εκβιαστικά ξένοι δανειστές.
Υπουργοί, από το παλιό ορθόδοξο ΠΑΣΟΚ, μ@λάκα τον ανέβαζαν μ@λάκα τον κατέβαζαν, όταν τους επέστρεφε Διατάγματα γιατί είχαν ορθογραφικά λάθη.

Και σαν δικαστής, ο Σαρτζετάκης -το πιστεύω αυτό και μακάρι να μην κάνω λάθος- δεν θα άφηνε να κυκλοφορεί ελεύθερο κανένα από αυτούς που σήμερα είναι ελεύθεροι με απαλλακτικά βουλεύματα ή με περιοριστικούς όρους.

Εδώ, είχε τα @ρχίδια να τα βάλει με ολόκληρο παρακράτος της μετεμφυλιακής δεξιάς και θα κώλωνε σε ένα λαθρέμπορο, σε ένα καταχραστή φόρων Δημόσιου Οργανισμού ή σε ένα πρώην Υπουργό Οικονομικών που έκρυβε λίστες για να μην αποκαλυφθούν συγγενικά του πρόσωπα απόγονοι κατοχικών δωσίλογων;

Γ.Κ.
(Αγαπητέ φίλε, είστε όλο και πιο απολαυστικός. Είναι πολύ αστείο που οι ίδιοι άνθρωποι που θεωρούν παρέμβαση στην Δικαιοσύνη την υποστήριξη στην Ηριάννα, υποστηρίζουν την παρέμβαση και τον εκβιασμό της Κομισιόν υπέρ του κατηγορούμενου Γεωργίου. Τρελό γέλιο. Ο Σαρτζετάκης ήταν του καθήκοντος. Δηλαδή, έκανε το καθήκον του. Αυτό στο οποίο ορκίστηκε, ως δικαστικός. Ο Σαρτζετάκης δεν κινήθηκε από ηρωισμό ή γενναιότητα ή πολιτική ιδεολογία. Έκανε απλά το καθήκον του. Κι επειδή έκανε το καθήκον του, συνελήφθη, βασανίστηκε και φυλακίστηκε. Είναι χρήσιμοι οι Σαρτζετάκηδες για κάθε χώρα -σε κάθε χώρο, όχι μόνο στην Δικαιοσύνη- αλλά εμείς ξεμείναμε από Σαρτζετάκηδες. Να είστε καλά.)
===================================================================================
Κεραμιδόγατος 
ο μαντουμανταροδός-(Β.Π)